Een brief aan Lex – 6 maanden later

Vandaag is het zes maanden geleden dat ik afscheid nam van mijn lieve Lex.

Mijn soulmate, mijn dappere vechter.

Ik mis je blik, je glimlach, onze wandelingen.

Ik mis de vanzelfsprekendheid van jouw aanwezigheid.

Lex, ik wil je niet alleen herinneren als de zieke vechter.

Ik wil ook blijven zien wie je was: mijn vrolijke maatje, mijn bron van licht.

En ik wil je vergiffenis vragen dat ik soms zo vastzat in mijn eigen verdriet.

Toch weet ik dat je wist hoeveel ik van je hield – elke seconde.